Deze keer zocht ik weer naar een pakkende titel voor mijn blog. Met enige aarzeling heb ik gekozen voor deze schokkende tekst. Het woord ‘hel’ gebruik ik eigenlijk nooit en ik heb daar ook grote moeite mee. Afgelopen weekend was ik op een muziekfestival in een naburig dorp, waar ik verschillende keren het nummer “Highway to Hell” van AC/DC hoorde. De regel “I am on the highway to hell” werd vaak herhaald. Ook de Nederlandse rapper Jebroer (Timothy Kimman) zong enthousiast het nummer “Ik ben een kind van de duivel”, wat door vele bezoekers werd meegezongen.
Je zou je kunnen afvragen: wat deed jij daar dan? Ik moet eerlijk bekennen dat het heel gezellig was. Ik sprak met oude bekenden die ik al jaren niet had gezien. Er waren oppervlakkige gesprekjes, maar ook gesprekken die iets dieper gingen. Eén kort gesprek zal ik niet snel vergeten. Ik stond op het punt om naar huis te gaan en dacht na over wat ik zou doen. Je moet weten dat als ik nadenk, mijn wenkbrauwen vaak fronsen, waardoor het lijkt alsof ik boos ben. Een iets oudere dame, die duidelijk al een paar biertjes had gedronken, kwam naar me toe en zei: “Een beetje vrolijker kijken hoor! Het is maar één keer feest en daar moet je van genieten, morgen kun je wel dood zijn.”
Ik antwoordde: “Ja, en dan?” Ik vroeg haar of ze wist waar ze naartoe ging als ze doodging. Ze was niet gelovig, en zo ontstond er een gesprek over de hemel en hoe je daar zou kunnen komen. Het gesprekje was kort, maar krachtig. Ik hoop dat deze dame, als ze weer nuchter is, over onze woorden nadenkt; woorden die haar eeuwige bestemming kunnen veranderen.
Vanmorgen was ik in de kerk en het eerste lied dat we zongen was “Great I Am”. Dat raakte me! Dezelfde woorden “I am” en “ik ben” klonken gisteravond over het festivalterrein. Zou dit toeval zijn? Ik denk van niet. God, die ook “Ik ben” wordt genoemd, wil zichzelf bekendmaken in een donkere wereld. Jacob sprak vanmorgen over het zout dat smaak geeft en een conserverende werking heeft. Ik wil mijn best doen om smaak te geven aan een wereld die op zoek is naar de zin van het leven. Daarom ging ik naar een festival waar veel mensen geen enkele moeite hadden om te roepen dat ze op de snelweg naar de hel zitten.
Ik had tenminste de kans om één persoon te vertellen dat er ook een andere weg is. Jezus zegt: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven.” Hij wil niet dat mensen naar de hel gaan. Hij houdt van jou, Hij houdt van alle mensen en wil niet dat er iemand verloren gaat. Ieder mens is onderweg naar zijn of haar eindbestemming. Als jij weet dat je op de goede weg bent, vertel het aan anderen! Als jij weet dat jouw weg doodloopt, keer je om en ga terug naar de Weg van het Leven. In Uw nabijheid is geen schaduw!
Hoi Onne,
is er ook een link waarmee ik je verhalen kan delen op mijn Facebook pagina?
Een broederlijke groet,
Arrian
je zou de url kunnen knippen en plakken.
gr Onne